Print

Print


Je 01:43 PM 5/7/00 +0200, Jens S. LARSEN skribis

[Mi aldonas Esperantan version por la legantoj en Necenzurita]

>I think that shows an organizational crisis
>within the present UEA, because it cannot unite the Esperanto speaking
>community the way it's supposed to, but not necessarily a crisis of
>Esperanto as such.  Besides, there are more countries with a national
>Esperanto-organization today than ever before, and that's not just
>because the borders of Russia and Yugoslavia have been redrawn.

The crisis may be more financial than organizational. When I joined UEA in
1959, I paid (or, more precisely, my parents paid) $4.50 for a membership
with subscription. The same membership today costs approximately $60 per
annum. Frankly, had I not bought myself a life membership in 1969 (for
$120, if I remember correctly), I would not today be a member of UEA --
though I think that I would be no less a speaker of Esperanto...

La krizo eble estas pli financa ol organiza. Kiam mi aligxis al UEA en
1959, mi pagis (pli precize, miaj gepatroj pagis) 4,50 $usonaj por membreco
kun abono. La sama membrokotizo hodiaux estas proks. 60 $usonaj / jare.
Verdire, se mi ne estus acxetinta por mi dumvivan membrecon en 1969
(kontraux 120 $usonaj, se mi bone memoras), mi hodiaux ne estus ano de UEA
-- kvankam mi opinias, ke mi ne malpli estus Esperanto-parolanto...

UEA has also _not_ increased the set of services it provides, and has, in
fact, _decreased_ them. When I was first a member, I remember UEA providing
"deziras korespondi" ads for free; now they cost _per word_. When I joined
UEA, the book service catalog was updated annually (it was part of the
first half of the Jarlibro); today -- the Jarlibro having been reduced to a
single volume -- the catalog appears once or twice in a decade ("laste
aperis..." is supposed to fill in the gap, but it's of no use whatsoever
even to individual members in the MJ category). Frankly, UEA today is
nowhere near the bargain it was forty years ago; and, for those
Esperantists (many) who live outside the Wealthy World, it's unattainable,
except through one of the relatively poorly funded Foundations that will
pay complimentary memberships for a few people. Sometimes I wonder not
about the fact that individual membership has not increased overall in this
century, but about the fact that individual membership hasn't simply
disappeared completely.

UEA cetere _ne_ pliigis la servaron, kiun gxi provizis, kaj gxi fakte
_malpliigis_ gxin. Kiam mi unue estis ano, mi memoras, ke UEA provizis
anoncetojn "deziras korespondi" senkoste; nun ili kostas _porvorte_. Kiam
mi aligxis al UEA, la libroservan katalogon oni cxiujare gxisdatigis (gxi
estis parto de la unua duono de la Jarlibro); hodiaux -- la Jarlibro jam
malkreskis gxis unusola volumo -- la katalogo aperas unu-du fojojn en
jardeko ("laste aperis..." intencas sxtopi la recxon, sed gxi tute ne
utilas ecx al unuopaj membroj en kategorio MJ). Verdire, UEA hodiaux tute
ne estas tiel bonacxeta, kiel gxi estis antaux kvardek jaroj; kaj, por tiuj
esperantistoj (multaj) kiuj logxas ekster la Ricxa Mondo, gxi estas
neatingebla, krom se temas pri unu el la relative malbone pagitaj fondusoj,
kiuj pagos membrecojn por kelkaj homoj. Mi foje scivolas ne pri tio, ke la
unuopaj membroj ne plimultigxis dum cxi tiu jarcento, sed pri tio, ke la
unuopaj membroj ne malaperis entute.

There are things that UEA could do to improve the situation. Frankly, I
would like to see a mailing list devoted to gripes about UEA, with one or
more Estraranoj participating (cxu vi legas, Renato?). Perhaps such a
feedback loop would help...

UEA povus plibonigi la situacion. Verdire, mi volus vidi posxtoliston
dedicxitan al plendoj pri UEA, kun partoprenado de almenaux unu Estrarano
(cxu vi legas, Renato?). Eble tia interaga masxo helpus...


-- Don HARLOW
http://www.webcom.com/~donh/don/don.html

Novaj fabeloj ĵus aperis:
   Neĝulino, pri la belulino, la sendia duonpatrino, kaj la sep
malgrandeguloj:
     http://www.best.com/~donh/Esperanto/Literaturo/Noveloj/blua/negxulino.html
   Ljang Ŝanbo kaj Ĝju Jingtaj, pri la knabino, kiu devis maski sin kiel
knabo por viziti lernejon:
     http://www.best.com/~donh/Esperanto/Literaturo/Noveloj/liang.html